رونق در راه املاک صنعتی و کشاورزی: اقتصاد ایران در مسیر واقع‌ گرایی

بازار املاک ایران، به‌ویژه در بخش‌های صنعتی و کشاورزی، به نظر می‌رسد در آستانه تحولی بنیادین قرار دارد. در حالی که سال‌ها اقتصاد مالی و جریان‌های سرمایه به سمت دارایی‌های کاغذی گرایش داشته‌اند، نشانه‌های قوی حاکی از تغییر جهت و توجه بیشتر به اقتصاد واقعی و دارایی‌های ملموس، به ویژه زمین‌های صنعتی و کشاورزی، دیده می‌شود. این تحول، که در صورت تحقق، می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای برای اقتصاد کلان کشور داشته باشد، موضوعی است که نیازمند بررسی دقیق و همه‌جانبه است.

دلایل احتمالی افزایش ارزش املاک صنعتی و کشاورزی:

تعدادی از عوامل می‌توانند در این پیش‌بینی نقش داشته باشند. در اینجا به برخی از مهم‌ترین آن‌ها اشاره می‌کنیم:

 

تمرکز بر تولید داخلی و خودکفایی: با توجه به شرایط اقتصادی و سیاسی حاکم، دولت و فعالان اقتصادی توجه بیشتری به تولید داخلی و خودکفایی در زمینه‌های مختلف، به ویژه کشاورزی و صنعت، معطوف کرده‌اند. این امر به نوبه خود باعث افزایش تقاضا برای زمین‌های صنعتی و کشاورزی مناسب برای ایجاد و توسعه واحدهای تولیدی می‌شود.

حمایت از سرمایه‌گذاری در بخش تولید: دولت می‌تواند با ارائه مشوق‌ها و تسهیلات مختلف، سرمایه‌گذاری در بخش تولید را تشویق کند. این مشوق‌ها می‌توانند شامل وام‌های کم‌بهره، معافیت‌های مالیاتی و تسهیل فرآیندهای اداری باشند. در نتیجه، جذابیت سرمایه‌گذاری در املاک صنعتی و کشاورزی برای کارآفرینان و شرکت‌ها افزایش می‌یابد.

تغییر الگوی سرمایه‌گذاری: نااطمینانی‌های موجود در بازارهای مالی و نوسانات نرخ ارز می‌تواند باعث شود سرمایه‌گذاران به سمت دارایی‌های امن‌تر و ملموس‌تر، مانند املاک، روی آورند. املاک صنعتی و کشاورزی، به دلیل نقش حیاتی در تولید و تامین نیازهای اساسی جامعه، می‌توانند به عنوان یک پناهگاه امن برای سرمایه در نظر گرفته شوند.

ارزش‌گذاری مجدد دارایی‌ها: با توجه به تورم و کاهش ارزش پول ملی، ارزش اسمی دارایی‌ها، از جمله املاک صنعتی و کشاورزی، به طور طبیعی افزایش می‌یابد. این افزایش ارزش می‌تواند به عنوان یک عامل محرک برای سرمایه‌گذاری در این بخش عمل کند.

کمبود زمین و افزایش جمعیت: با افزایش جمعیت و محدودیت منابع زمین، ارزش زمین‌های صنعتی و کشاورزی به طور بالقوه افزایش می‌یابد. این امر به ویژه در مناطقی که دارای منابع آب کافی و زیرساخت‌های مناسب هستند، صادق است.

انتقال از اقتصاد مالی به اقتصاد واقعی:

مفهوم “اقتصاد واقعی” به فعالیت‌های اقتصادی اشاره دارد که مستقیماً به تولید کالاها و خدمات مرتبط هستند، در حالی که “اقتصاد مالی” شامل فعالیت‌های مرتبط با بازارهای مالی، بانکداری و سرمایه‌گذاری است. تمرکز بر اقتصاد واقعی به معنای اولویت دادن به تولید، اشتغال و ایجاد ارزش افزوده در جامعه است.

توجه بیشتر به املاک صنعتی و کشاورزی می‌تواند نشان‌دهنده یک تغییر جهت از اقتصاد مالی به سمت اقتصاد واقعی باشد. این تغییر جهت می‌تواند به دلایل زیر رخ دهد:

نیاز به ایجاد اشتغال پایدار: تولید و توسعه صنایع و کشاورزی می‌توانند فرصت‌های شغلی پایداری را در مناطق مختلف کشور ایجاد کنند.

کاهش وابستگی به واردات: با تقویت تولید داخلی، می‌توان وابستگی به واردات کالاها و خدمات را کاهش داد و اقتصاد کشور را در برابر شوک‌های خارجی مقاوم‌تر کرد.

افزایش صادرات: با افزایش تولید و بهبود کیفیت محصولات، می‌توان صادرات را افزایش داد و ارز بیشتری وارد کشور کرد.

تقویت امنیت غذایی: سرمایه‌گذاری در بخش کشاورزی می‌تواند امنیت غذایی کشور را تضمین کند و وابستگی به واردات مواد غذایی را کاهش دهد.

چالش‌ها و ملاحظات:

البته، تحقق این پیش‌بینی و رونق در بازار املاک صنعتی و کشاورزی با چالش‌هایی نیز همراه است.

موانع قانونی و اداری: پیچیدگی‌های قوانین و مقررات مربوط به زمین و ساخت و ساز می‌تواند مانع سرمایه‌گذاری در این بخش شود.

کمبود زیرساخت‌ها: کمبود زیرساخت‌های مناسب، مانند راه‌های ارتباطی، شبکه‌های آب و برق، و امکانات انبارداری، می‌تواند هزینه تولید را افزایش دهد و جذابیت سرمایه‌گذاری را کاهش دهد.

مسائل مربوط به مالکیت زمین: اختلافات مربوط به مالکیت زمین و مشکلات مربوط به مستندسازی املاک می‌تواند باعث ایجاد بی‌اعتمادی در بازار شود.

تغییرات آب و هوایی: تغییرات آب و هوایی و کمبود منابع آب می‌تواند تولید کشاورزی را تحت تاثیر قرار دهد و ریسک سرمایه‌گذاری در این بخش را افزایش دهد.

به طور خلاصه، به نظر می‌رسد بازار املاک صنعتی و کشاورزی در ایران در آستانه تحولی مهم قرار دارد. تمرکز بر تولید داخلی، حمایت از سرمایه‌گذاری در بخش تولید، و تغییر الگوی سرمایه‌گذاری می‌تواند باعث افزایش ارزش این دارایی‌ها و حرکت اقتصاد کشور به سمت واقع‌گرایی بیشتر شود.

با این حال، تحقق این پیش‌بینی نیازمند رفع موانع قانونی و اداری، بهبود زیرساخت‌ها، و حل مسائل مربوط به مالکیت زمین است. در صورت اتخاذ سیاست‌های مناسب و رفع چالش‌های موجود، می‌توان امیدوار بود که املاک صنعتی و کشاورزی به عنوان موتور محرک اقتصاد ایران عمل کنند و به ایجاد اشتغال پایدار، کاهش وابستگی به واردات، و تقویت امنیت غذایی کشور کمک کنند. بررسی و رصد دقیق تحولات این بازار و اتخاذ تصمیمات آگاهانه، هم برای سرمایه‌گذاران و هم برای سیاست‌گذاران، ضروری است.